ဖရီး၏ေျပာမဆံုးေပါင္ေတာသံုးေတာင္စကားမ်ား

Nov 30, 2008

ဂလိုဘယ္အျမည္းႏွင့္ ယမကာဖရီး (၁)

႔ယခု မဟာဂႏၳ၀င္ ၀တၳဳေတာ္ႀကီးမွာ အကၽ္ြႏုပ္၏ မိတ္ေဆြႀကီးျဖစ္ေသာ ဂလိုဘယ္ႀကီး၏ ျပည္ေတာ္ျပန္ခရီးမွ ျပန္ေရာက္ၿပီးေတြ႕ၾကၿပီးသကာလ အိုင္ဒီယာမ်ားရလာသျဖင့္ ထထည့္ေရးလိုက္ျဖစ္ေခ်သည္တမုံ႕။ ထိုု႕အတူ ပို႔စ္ အသစ္တင္ရန္ နားပူနားဆာ လုပ္ေနေသာ ေရာင္းရင္းဘေလာ့ကာညီအစ္ကိုမ်ားအား ဂုဏ္ျပဳရန္ ေရးသားျခင္းဟု မွတ္ယူေသာ္လည္း မွန္ေပစြ။ အခ်ဳပ္အားျဖင့္..အားလံုးရယ္ေမာေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ရန္သာ ရည္ရြယ္ပါေၾကာင္း ႏွင့္ အမွားျပဳလုပ္မိပါက မိတ္ေဆြမ်ားကို အႏူးအညႊတ္ေတာင္းပန္ရင္းနဲ႕...၀တၳဳကိုယခုလိုဖြင့္လိုက္ပါေတာ့သည္.........။
“အလြန္ျမင့္မားလွေသာမိုးေမွ်ာ္တိုက္ႀကီးမ်ားၾကားရိွ အလြန္တရာညစ္ပတ္စုတ္ျပတ္ခ်ိနဲ႕ေနေသာ ကုလားထိုင္မ်ားစားပြဲ မ်ား ခင္းက်င္းထားေသာ အရက္ျဖဴ ဆိုင္အတြင္းတြင္ျဖစ္သည္။ အရက္ဆုိင္ဟုလူတိုင္းသိႏိုင္ေသာ ထိုအခန္းတြင္ ေကာင္မေလးပံုမေပါ့တေပၚမ်ားျဖင့့္ အရက္ေၾကာ္ျငာမ်ားမွာ အခန္းတြင္းေနရာအႏွ႔ံယူထား၏။ ဆိုင္ေထာင့္တစ္ေနရာတြင္ လူပံုပိန္ပိန္ပါးပါးျဖင့္ မ်က္မွန္တပ္ထားေသာ လူတစ္ေယာက္သည္ ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္ျဖင့္ ပဲၾကီးေလွာ္၀ါးလိုက္ ေရမ်ားမ်ား ေရာထားေသာ အရက္ေသာက္လိုက္ႏွင့္ ဂနာမၿငိမ္ျဖစ္ေနပံုရ၏။ ထိုသူကား..သိုင္းေလာကတစ္လႊားဖိန္႕ဖိန္႕တုန္ေအာင္ ေက်ာ္ၾကားေသာ အရက္မူးသိုင္းသမားၾကီး ဟန္သစ္မိန္ပင္ျဖစ္သည္။ သူ၏စားပြဲေပၚတြင္လည္း မႈတ္ေနက် ဘာဂ်ာ တစ္လက္တင္ထားေလသည္။ ထိုသူႏွင့္ မလွမ္းမကမ္းကစားပြဲတြင္မူ အရက္ေသာက္ရင္း အရက္ေၾကာ္ျငာမ်ားမွ ေကာင္မေလးမ်ား၏ေကာက္ေၾကာင္းအလွကို တေနကုန္ထိုင္ၿပီးတစိမ့္စိမ့္ၾကည့္ ေနတတ္ေသာ အေတြးအေခၚဆရာႀကီး ပေလသင္ကာ ထိုင္ေန၏။ ႏွာေခါင္းမွ ၀ပ္၄၀ မီးသီးသဖြယ္ နီေနေသာ ပေလသင္ကာႀကီး ၏ အျမည္းခြက္ထံဲရိွ ဘယာေၾကာ္ေတြကိုမူ ပိုးဟပ္ႏွစ္ေကာင္က ပြဲေတာ္တည္ေနေလသည္။ ဆိုင္အတြင္းတြင္ ထိုသူႏွစ္ဦးမွလြဲၿပီး ေသာက္သံုးသူလည္းတစ္ဦးမွ မရိွေခ်။ စီးပြားေရးမေကာင္းသျဖင့္ ရႈ႕႕ံတြေနေသာမ်က္ႏွာျဖင့္ ဆိုင္ရွင္ ဦးဂလိုဘဲ ၾကီးမွာ ေကာင္တာတြင္အိပ္ငိုက္ရင္း ဟိုကုတ္ဒီကုတ္ ကုတ္ေနေလသည္။ ဆိုင္ရွင္ႀကီးက အႀကံတစ္မ်ိဳးျဖင့္ေခၚထားေသာ ဒိုင္နာရီ ဆိုသည့္ကျပားမေလးမွာလည္း ေခ်ာင္တစ္ေနရာတြင္ ျခင္ကိုက္ခံရင္း အခ်စ္၀တၳဳတစ္အုပ္ျဖင့္ စိတ္ကူးယဥ္ ေနေလ၏။ ဆိုင္ထဲတြင္ သိုင္းသမားၾကီး ဟန္သစ္မိန္ ၏ ပဲႀ႕ကီးေလွာ္အစြမ္းေၾကာင့္ ေလလည္သံ၊ ဦးဂလိုဘဲၾကီး ၏ စိတ္မခ်မ္းေျမ႕ဖြယ္ရာ ေဟာက္သံမ်ားသာ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ထြက္လာတတ္သည္။ တစ္က်ပ္ဖိုးေသာက္လွ်င္ တစ္ရာဖိုးမူးတတ္ေသာ ပေလသင္ကာႀကီးမွာလည္း လူအလစ္တြင္ ခြက္ထဲ ေရမ်ားထပ္ထပ္ထည့္ကာ ခပ္တည္တည္ျဖင့္ ထိုင္ေန၏။ ထိုစဥ္ ...“၀ုန္း” .....ဆိုေသာအသံႏွင့္အတူ ဆိုင္တံခါးရုတ္တရက္ပြင့္သြားကာ နဖူးေျပာင္ေျပာင္.......”
ဆက္လက္ေစာင့္ေမွ်ာ္ဖတ္ရႈပါရန္..... အားလံုးကိုေလးစားလ်က္ (ကိုကိုဖရီး)

6 comments:

Anonymous said...

လက္စသတ္ေတာ့...ၾဆာဖဒီး.. ျပန္ေရာက္ေနၿပီကိုး..း)။

Anonymous said...

ဆက္ေလဗ်ာ.... အဲလို ေကာင္းခန္းမွာ ရပ္ထားလို႔ မသင့္ေခ်ဘူး။

Anonymous said...

လုပ္လိုက္ဟ။
နဖူးေျပာင္ေျပာင္နဲ႔ ဆိုေတာ့ AMT ေဖာင္ေဒးရွင္းက ျဖစ္မယ္။

Anonymous said...

"ဂလိုဘယ္အျမည္းႏွင့္ ယမကာဖရီး (၁)"
ကိုဖတ္သြားရင္းၿပံဳးမိပါတယ္--

:P said...

မ်က္လံုးသိပ္မေကာင္းတာနဲ႕ font နည္းနည္းေသးတာနဲ႕ တိုးေနတယ္

Anonymous said...

ရွင္တို႕ လူယုတ္မာေတြ... ဘာအႀကံလဲ ျမန္ျမန္ေျပာ ..ေျပးသင္႕ေျပးရေအာင္ း)